Mund te duket e cuditshme, por sot jam mbush me disa ndjenja trishtimi vetem nga ato c'ka kam lexuar ketu. Te them me vjen keq eshte pak. Nese do kisha nje superfuqi (eh, perralla) e them me bindje qe nuk do largoja varferine neper bote, jo...do zhdukja me rrenje dhunen, do zhdukja keta te "fortit" qe bejne burreri me qenie me te dobeta se vetja, qe lendojne zemra, qe vrasin buzeqeshje, e qe nuk ka djall qe u'a ngop ligesine qe kane ne shpirt. Kurre nuk e mendoj te dal mbi vullnetin e Zotit, por ah sikur t'i shfarosja keto "qenie"
Dhuna fizike eshte kulmi i degjenerimit te nje dhune, packa se edhe ajo verbale ta ha shpirtin dita dites. Me vjen keq nga thellesia e zemres per keto femra, qe per nje motiv ose nje tjeter jane te detyruara te durojne cdo poshtersi (ky motiv u jep force per te duruar) dhe te vene motivin mbi veten!
Kur vura si teme "mentaliteti shqiptar" nuk i referohesha vetem dhunes, por edhe ideve qe shqiptaret kane te rrenjosura ne koke qe nje Zot e di kur do zhduken ndonjehere!
Po ju tregoj nje rast te fresket qe me ndodhi sot: ne si staf ne pune organizojme nje darke me rastin e mbylljes se Vitit. Pastruesja jone, qe eshte nje goce e re, me thote qe nuk mundem te vi. Perse e pyeta, nuk te le burri? Jo tha, burri me le por nuk me lene prinderit e burrit. Me kane thene tha qe per sa kohe te jetoni me ne do behet keshtu si themi ne. Me erdhi keq, nuk doja te mungonte sepse eshte njeri shume pozitiv. Mos u merzit i thashe, ju jeni duke bere shtepite e reja dhe nuk do kesh me njeri qe te te perzihet ne punet e tua dhe ne do organizojme serish mbremje te tjera. Kjo eshte me e pakta e asaj qe na degjojne veshet, mirepo gjithsekujt i qan shpirti per padrejtesite e veta. Ku lindshin femra lindshin me fat e me kismet...respekti ta ngre koken, respekti ta ul koken! :(