Po, unë jam “nënë moderne”

Para ca ditësh, e morra një “shuplakë” të fortë nga një e njohur. Gjersa me emocion i spjegoja një nëne të re se si e kam ushqyer djalin veç me qumësht gjiri gjashtë muajt e parë, e pastaj sipas tabelës ia kam ofruar frutat, perimet e drithrat, ajo u kyç në bisedë me fjalët: “au, aman çka nuk po shpikin nanat moderne. Unë djalin tim e kam ushqy sipas librit që na kanë ushqy edhe neve, e çe kurgjë s’i mungon.” u shtanga.. Ishte e kotë të nisja debatë.

Vazhdova ta shtyj karrocën, e në kokë pyesja veten mos ndoshta e teproj, a kam gabuar që nuk e dëgjova nënën time kur më thoshte të nis me lëngje nga muaji i tretë dhe që me kokëfortësi e madhëroja gjidhënien.. Kohë pas kohe, e shikoja karrocën e saj, e aty kishte një bebe që rritej shumë mirë.

Pastaj, buzëqesha përbrenda dhe i thash vetes: “po, unë jam nënë moderne”.

Fëmija im nuk ka lindur në fund të shekullit 20, por në shekull 21, në epokën e informacioneve, tabletave, telefonave e televizorëve të mençur, dhe teknologjisë që ka qenë fanta-shkencë në vitet ’90.

Ajo që mjekët dikur e kanë konsideruar si më të mirën për foshnjat, pas disa viteve është vërtetuar ndryshe. Hulumtimet bëhen, shkenctarët zbulojnë, mjekët mësojnë dhe ngriten, bota ndryshon me shpejtësi marramendëse. Më herët nuk kishte informacione, tani ka sa të duash dhe sado që e bindim veten se interneti është i keq, nënvetëdijshëm e dimë që xhaxhi gugëll i ka të gjitha përgjigjet. Veç duhet të kërkojmë në vendin e duhur.

E kuptoj se secila nënë e bën atë që mendon se është më e mira për fëmijën e saj, por nëna, prej kur qumështi artificial u bë më i mirë se qumështi i nënës? Prej kur lëngjet u bënë më të mira se uji?

Nuk mund të kuptoj si një libër i viteve ’90 mund ta zëvendësoj një libër bashkëkohor, rekomandime moderne të obsh-së, unicef-it, lidhjeve të pediatrave nëpër botë.. Por, neve ndonjëherë na vjen më lehtë t’i dëgjojmë njerëzit, sesa të ulemi ta nxehim karrigen apo të konsultohemi me specialistë, e të informohemi.

Specialistë e shkrova me shkronja të mëdha, që të theksoj diçka. Ndonjëherë këta specialistë janë ata që i nxisin nënat të nisin me qumësht artificial, të nisin me ushqime solide shumë herët, sepse sipas tyre fëmija nuk po rritet mirë. Këta specialistë shpesh kanë mendime kundërshtuese për të gjitha çështjet e rëndësishme për nënat – nga gjidhënie, deri të biberonat, antibiotiqet..

Kërkoni një mendim të dytë, dëgjoni këshilla të ndryshme, kur nuk jeni rehat me diçka, informohuni, kur diçka ju duket e dyshimtë, mos e pranoni menjëherë, verifikojeni.

Këshillat e një nëne tjetër, këshillat e vjehrrës, motrës, tezes.. Nuk janë çdoherë më të mirat. Pse një fëmijë nuk ka pasur alergji apo jotolerancë ndaj një ushqimi të caktuar, nuk do të thotë se edhe tjetri s’do të ketë. Njoh shumë nëna që ua lyejnë biberonat me mjaltë fëmijëve disa muajsh, që ta marrë biberonin. A e keni ditur që mjalti nuk guxon t’i jepet fëmijës para moshës 1 vjeç?

Kërkoni nëpër forume, nëpër faqet e internetit, konsultohuni.. Bëni ç’të doni, por mos mirrni vendime të përshpejtuara. Nëse pesha nuk ka qenë ideale muajin e parë, ndoshta do të jetë pas dy, tri javëve. Pritni! Shumë nëna pendohen pse nuk kanë qenë këmbëngulëse me gjidhënien, pse nuk i kanë ushqyer fëmijët veç me gji gjashtë muajt e parë ose pse kanë filluar me ushqime tepër herët për shkak të shtypjeve nga vjehrra, nëna, shoqja..

Dituria nuk mund t’i bëjë dëm fëmijës tënd. Padituria po.

Unë edhe njëmijë herë po të duhej të zgjedhja, do të zgjedhja të jem nënë moderne,e huazuar.