Dhimbjen gjithmon ke me pas prezent. Ne cdo aheng ke me u merzit dhe ke me kujtu prindin qe po mungon. E per kto dasmat e largëta as nuk isha merzit. Normalisht qe jeta vazhdon e krejt ama nese eshte shume frik dhe ke merzin e madhe brenda teje ateher e din ti, bej ashtu si te thotë zemra. Mua mkan kalu 2 vite qe mka humb babai edhe kur me kujtohet ndonjëherë qe nuk eshte merzitem shume...:(

Abide po te tregoj rastin tim, mua me vdiq babi ne Mars dhe vajza e kunatit e kish te caktuar daten e marteses ne gusht dhe besom qe nuk kam shkuar dhe e kam pas te shtepise, une per vete nuk kam pas zemer me shku e me vallezu e akoma isha me dhimbje e me lot ne shpirt per vdekjen e babit, iu kam tregu qe nuk muj dhe me kane kuptu...ti bile e paske ma te larget apet ti e din mirpo une as mendja sme ka vajt me mendu a me shku ajo sepse babin e kam pas vlla, shok e prind.

Mir te ka keshillu edhe mikja me posht. Ti e di veten se cfar disponimi ke,edhe nese nuk ndihesh e gatshme me shku ne mbledhi te tilla sje e obliguar, kur zemra te qan ste intereson asgje tjeter.

Qfar mendimi mujm me te dhan na ktu ti e din shpirtin tand a je e gatshme me shku me vallzu apo jo. Pastaj a ma shum vlen fjala e vjehres apo dhimbja e babit tand?Nese ki qef me shku per njerz mos ri mshel shko po nese ti je ne zi ste shkon zemra seshte as per tu diakutuar kjo